Liderxeber.az xəbər verir ki, mütəxəssisə görə, həyatın sonrakı dövrlərinə ən böyük təsir göstərən amillər təhlükəsizlik hissi, emosional dəstək, səhvlərə münasibət, eləcə də uşaqlıqda alınan tərif və cəza təcrübələridir.

Kraşkina izah edir ki, tez-tez utandırılan uşaq böyüdükdə özünə qarşı həddindən artıq tələbkar və səhv etməkdən qorxan bir insana çevrilə bilər. Hissləri nəzərə alınmayan uşaq isə yetkinlik dövründə öz ehtiyaclarını dərk etməkdə çətinlik çəkir. Buna qarşılıq, uşaqlıqda qəbul edilən və dəstəklənən insan adətən münasibətlər qurmağı daha asan tapır və həyatda daha inamla irəliləyir.

Mütəxəssis vurğulayır ki, uşaqlıq ölüm hökmü deyil. Yetkin insan dəyişə, yeni şeylər öyrənə, keçmiş təcrübələri yenidən dəyərləndirə və köhnə hekayələri tədricən yenidən yaza bilər. Lakin başlanğıc nə qədər isti və sakit olarsa, bu yol bir o qədər asan keçər.

Uşaqlığın təsirini anlamaq təkcə insanın öz reaksiyalarını izah etməsinə deyil, həm də valideynliyə fərqli baxış qazanmasına kömək edir. Valideynlər uşaq böyütdükcə yalnız onun davranışını deyil, həm də gələcəkdə sevmək, etibar etmək, işləmək, çətinliklərə dözmək və özü ilə barışmaq qabiliyyətini formalaşdırırlar.

Bu səbəbdən valideynlərin rolunu qiymətləndirmək çətindir. Onlar uşağın həyatını mükəmməl edə bilməsələr də, ona ən vacib olanı - görülmək, eşidilmək və qəbul edilmək hissini - verə bilərlər. Bu hiss isə çox vaxt yetkinlik dövründə sağlam şəxsiyyətin təməlinə çevrilir.